Twee lagen belasting, niet één
Een dividend dat een buitenlandse vennootschap aan een Belgische inwoner uitkeert, wordt twee keer belast, op twee verschillende plaatsen. Het land waar de vennootschap gevestigd is, houdt eerst in. Daarna past België zijn eigen 30 % voorheffing toe — de roerende voorheffing / précompte mobilier — op wat overblijft.
Dit staat los van de meerwaardebelasting van 10 % en van de TOB, en het staat los van het plaatje « enkel de Belgische 30 % » uit de begeleidende gids, Roerende voorheffing op dividenden: 30 % en de terugvorderbare schijf. Die gids gaat over dividenden zodra ze in het Belgische systeem zitten. Deze gaat over wat er daarvoor gebeurt — de buitenlandse laag, die de meeste brokers niet voor u afhandelen.
Verenigde Staten: 30 % standaard, 15 % met een W-8BEN
Amerikaanse dividenden zijn het duidelijkste geval. Het standaardtarief van de Amerikaanse inhouding op een dividend aan een niet-inwoner is 30 %.
Op grond van het belastingverdrag VS–België heeft een Belgische inwoner die Amerikaanse aandelen als gewone particuliere belegger aanhoudt, recht op een verlaagd tarief van 15 %. Het document dat dat opeist is het W-8BEN: een formulier dat de broker verzamelt en waarop de houder zijn Belgische verblijf bevestigt en het verdragsvoordeel opeist. Met een geldig W-8BEN past de Amerikaanse betaalagent 15 % aan de bron toe in plaats van 30 %.
Het verschil is niet klein. Op een Amerikaans brutodividend van 1 000 €:
- zonder W-8BEN: 30 % (300 €) wordt in de VS ingehouden, en 700 € komt aan;
- met een W-8BEN: 15 % (150 €) wordt ingehouden, en 850 € komt aan.
Brokers die in Amerikaans genoteerde aandelen handelen, vragen doorgaans een W-8BEN bij de opening van de rekening; het verloopt en moet periodiek vernieuwd worden. Of er een is en aan welk tarief Amerikaanse dividenden werkelijk worden ingehouden, valt af te lezen van de dividendlijnen op de rekeninguittreksels.
Frankrijk: een inhouding, een verdragsplafond, en een korting die terugkwam
Franse dividenden volgen een ander pad. Frankrijk houdt in aan zijn interne tarief (vaak 12,8 %), en het verdrag Frankrijk–België beperkt het Franse aandeel tot 15 % voor een Belgische inwoner.
Wat Frankrijk een geval apart maakt, is de Belgische kant. Jarenlang weigerde de Belgische administratie Belgische beleggers een korting voor de Franse belasting, wat tot volledige dubbele belasting leidde. Na herhaalde rechterlijke uitspraken heeft de administratie in 2025 een verrekening van buitenlandse belasting aanvaard (het forfaitair gedeelte van de buitenlandse belasting / quotité forfaitaire d'impôt étranger — FBB/QFIE) op Franse dividenden, ten belope van 15 %, die een deel van de Belgische last verlicht.
Dit is recent, specifiek voor Franse dividenden en nog in beweging. Het strekt zich niet uit tot Amerikaanse dividenden of tot andere landen, de precieze voorwaarden en de manier om het op te eisen zijn in de tijd veranderd, en een toekomstig verdrag Frankrijk–België zou het opnieuw kunnen wijzigen. Het is net het soort punt dat u beter bij een actuele primaire bron of een boekhouder bevestigt dan aan een artikel afleest — dit artikel inbegrepen.
De Belgische 30 % blijft erbovenop
Voor de meeste buitenlandse dividenden — Amerikaanse inbegrepen — past België vervolgens zijn 30 % toe op het bedrag na aftrek van de buitenlandse inhouding, en wordt geen Belgische korting gegeven voor de buitenlandse belasting. Dat is wat de zware gecombineerde last oplevert die Belgische beleggers op hun Amerikaanse posities opmerken.
Als we het voorbeeld van 1 000 € Amerikaans dividend voortzetten, met een W-8BEN op zak:
- 150 € ingehouden in de VS, waardoor 850 € overblijft;
- de Belgische 30 % op die 850 € is 255 €;
- ongeveer 405 € van de oorspronkelijke 1 000 € is naar belasting gegaan tussen de twee landen.
De cijfers hierboven illustreren het mechanisme, ze zijn geen berekening voor een bepaalde positie: de volgorde, de basis waarop het Belgische tarief slaat, en of er een korting bestaat, zijn net de details die per land en per jaar verschillen.
Wat dit alles niet wegneemt: het overzicht dat uw aangifte nodig heeft
Of uw broker de Belgische 30 % nu inhoudt of niet, de buitenlandse laag is iets wat de jaarlijkse aangifte gedocumenteerd wil. Voor elk buitenlands dividend is het overzicht om bij te houden:
- de datum, het instrument en het brutobedrag, in de oorspronkelijke munt;
- de buitenlandse inhouding die al aan de bron werd afgetrokken, en aan welk tarief;
- de Belgische inhouding die is toegepast, indien van toepassing;
- voor verdragsverlichting — de Amerikaanse 15 % of een Franse korting — het bewijs dat de buitenlandse belasting werkelijk is betaald.
Zoals bij meerwaarden houdt geen enkele broker het volledige beeld bij, en een dividend dat zonder Belgische inhouding aankwam, is geen dividend zonder verschuldigde Belgische belasting: het is er een waarvan de 30 % via de aangifte wordt geregeld in plaats van aan de bron.
De simulator roerende voorheffing rekent het buitenlandse en het Belgische been van zo'n dividend na elkaar door.
Controleer altijd uw cijfers
Belfolio berekent en toont deze bedragen uitsluitend ter informatie. Dit is geen fiscaal advies. Buitenlandse inhoudingstarieven, verdragsverlichtingen en de Franse korting in het bijzonder veranderen en zijn betwist — controleer ze bij de FOD Financiën of uw boekhouder vóór u aangifte doet.
Gepubliceerd op 7 aug 2026